Zijkant
![]() |
Hein Tunnissen |
Precies zoals er nog hele
volksstammen zijn die geloven dat je van soloseks vliegende ruggenmergtering
krijgt, zo zijn er ook nog hele hordes slotbaancarracers (zij dus die het doen)
die denken dat siliconenbandjes van anderen de prestaties van hun bolides nadelig
beïnvloeden. Er druipt olie uit die banden, de baan slijt onregelmatig weg, in
de bochten hecht zich een of andere ondefinieerbare smurrie op het oppervlak,
terwijl aangebrachte curbstones langs de baan wekelijks opnieuw geschilderd
moeten worden omdat die voorbij razende siliconenmassa persoonlijk de strijd
aanbindt met die in het geheime lab van Akzo Nobel vervaardigde gekleurde
pigmenten.
Dit alles, het moet nog
maar eens worden gezegd, is grotesk gelul. Een grote waarheid is wel dat die
bandjes nauwelijks slijten, zodat je lekker voort kunt blijven kachelen, zonder
dat je wekelijks Klaas Bos moet bellen voor alweer een nieuwe order. Je hebt
natuurlijk van die stoethaspels die hun foambandjes plat rijden tot het chassis
over de baan schuurt, maar dat zijn er gelukkig maar weinig. Het merendeel van
de rubbergang moppert er vrolijk op los bij wijze van wrok. Daarbij worden ze
door niemand gehinderd, want als je maar hard genoeg blaft, krijg je
stapje-voor-stapje van iedereen gelijk. Siliconenbanden slijten bijkans niet.
Een heuse uitkomst voor krenten zoals ik. Natuurlijk ben ik dat niet, maar dat
zijn dus van die ongefundeerde aantijgingen die silly-rijders steevast naar hun
helm geslingerd krijgen.
Het is zelfs al zo erg,
dat ik laatst bij aanschaf van een paar NSR-bandjes van twijfelachtige
Italiaanse Alfa Romeo-kwaliteit, er GRATIS een paar nagelnieuwe Ortmannen bij
kreeg. In feite zijn dat gecamoufleerde siliconenbanden, want ze worden
weliswaar Ortmann genoemd, maar het zijn dus gewoon silly’s. Zelf doe ik er
niet moeilijk over: ik rijd gewoon op knalblauwe siliconenbanden onder mijn knalgroene
Renault Megane AW en dat blijf ik doen tot ik met kop en kont uit het clubhok
wordt gegooid. Ik verontschuldig mij niet, ik ga er niet prat op.
Maar watske beurt? Op een
avond dat ik niet aanwezig ben, wordt er wat afgeracet tot op de limiet. Tot
ieders verbijstering ging de tijd op baan 3, mijn baan zeg ik nu in alle
bescheidenheid, per ronde omlaag. Markus was zo onthutst en verbouwereerd dat
hij over heel Facebook rondtoeterde: dankzij die siliconenbandjes van Hein.
Intelligente conclusie, erg juiste conclusie. We kunnen dus zeggen dat in de
late uurtjes van de gezelligste slotracecarbaanclub van Nederland historie werd
geschreven omdat die idiote siliconenbandjes nu eindelijk de schuld kregen van
iets wat zij ronde na ronde wel doen: zij verbeteren de baan.
De techniek is eenvoudig:
dompel de bandjes een nachtje in een eierdopje met lampolie. Ze moeten lekker
drijven en roer die massa om de twee uur even om met een spateltje. Het is niet
raadzaam om die stinkende pot naast de echtelijke sponde te zetten, maar liever
in het bijkeukentje of anders op een plek in huis waar nooit iemand komt.
Sommige huizen hebben in het trappenhuis zo’n hoog onbereikbaar raam. Heel
geschikt! Hoe dan ook, ’s ochtends uit de wonderolie tillen, afdeppen en ’s
avonds (en vooral niet eerder!!!) op die
peperdure luchtvelgen van NSR monteren. Meteen wegrijden. Het resultaat is
ongelooflijk. Niet alleen loopt de motor veel mooier, ook de wegligging is
onherkenbaar verbeterd. Als een blok, alleen vergelijkbaar met die mooie oude
Citroën DS Pallas 21 Injection die je ook zo heerlijk zuigend door de bocht kon
trekken.
Ik dwaal af. De
schoongemaakte bandjes pikken ieder kruimeltje, spikkeltje of marble-tje op dat
slordige collega-chauffeurs achterlieten zodat na verloop van tijd een
goddelijke racebaan het resultaat is. Amerikanen wisten dat al lang; daar rijdt
iedereen op het wonderspul van de badkamernaad. Minder is daarom wel dat het
verrassingseffect daar veel minder is dan hier in het gristelijke Holland.
Laatst sprak ik een Duitser die, wel enigszins van de wereld, zijn BMW uit de
7-serie had laten voorzien van badkamerspul. Beviel voortreffelijk, maar het
was hem te gek om voor de rest van Duitsland en met name die suffe Hollanders
alle Autobahnen af te rijden om het wegdek te cleaneren. Ik heb hem meteen
gelijk gegeven en dat doe ik niet vaak als het om Duitsers gaat. Net zoals u,
neem ik aan. Achteraf had ik daar wel een beetje spijt van toen ik -wat later-
bij een Raststätte zijn auto op zijn zijkant zag staan!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten